HISTORIA RATOWNICTWA WODNEGO

Podstawowe wydarzenia z historii ratownictwa na świecie

1767 r.                Powstało Towarzystwo Ratowania Tonących w Amsterdamie.

1769 r.                Powstały Hamburskie Zakłady Ratownictwa w Niemczech.

1876 r.                Pierwszy Międzynarodowy Zjazd Towarzystw Ratowniczych w Marsli, postanowiono powołać organizację międzynarodową grupującą wszystkie stowarzyszenia zajmujące się ratownictwem.

1910 r.       Na Kongresie zorganizowanym przez Francuską Narodową Federacje Ratownictwa w Saint-Quen powołano Międzynarodową Federacje ratownictwa z siedzibą w Madrycie.

1954 r.       Nazwę zmieniono na: Międzynarodowa  Federacja Ratownictwa, Niesienia Pomocy i    Sportów Użytkowych. Kolejna zmiana nazwy w roku

1963 r.       Międzynarodowa  Federacja Ratownictwa i Sportów Użytkowych - FIS.

1983 r.       Siedzibę FIS przeniesiono do Essen. 

1994 r.       FIS zmienia nazwę na ILS

Podstawowe wydarzenia z historii ratownictwa w Polsce

1604r.        Z środków fundacji Hieronima Gadomskiego powstaje w Sandomierzu nad Wisłą klasztor i szpital niosący pomoc ofiarom Wisły. 

1775 r.       Druk pierwszej książki o ratownictwie "0 ratowaniu tonących" ks. A. Czartoryskiego.

1898 r.       W Kaliszu powstaje pierwsze na ziemiach polskich - Cesarskie Towarzystwo Ratowania Tonących.

1900r.        Pierwsze zawody ratowników w Warszawie.

1901 r.       w Warszawie działa Petersburskie Towarzystwo Ratowania Tonących.

1902 r.       dr Leon Wernic wydaje książkę pt. "Jak ratować tonących".

1925 r.       na posiedzeniu PZP powołana zostaje Komisja do spraw ratownictwa.

1927 r.       Komisja do spraw ratownictwa ogłasza dzień 29 czerwca ( imieniny Piotra - patrona ratowników ) dniem ratownictwa, odbywa się pierwszy kurs szkoleniowy.

1952 r.       ratowanie tonących wchodzi do programów nauczania AWF.

1962 r.11 kwietnia - na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki nr 74 - zostaje powołane do życia WOPR ( Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe )działające na podstawie tymczasowego regulaminu.

1965 r.       pierwszy Ogólnopolski Sejmik WOPR

1967 r.       na mocy decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych WOPR uzyskuje osobowość prawną.

1969 r.       w Warszawie odbywa się I Zjazd Krajowy WOPR,  którego Prezesem został wiceminister Żeglugi kpt. żegl. dr Romuald Pietraszek. W tym czasie prezesem Stołecznego WOPR był Zdzisław Kryski a Wojewódzkiego Warszawskiego - Mieczysław Tobolski. Do 1975 roku funkcje Prezesa Stołecznego WOPR pełnili: Franciszek Bleja (1972 - 1974), Mariusz Podjuk (1974 - 1976).

1970 r.       na konferencji w Lizbonie Polska zostaje przyjęta do FIS.

1992 r.       powstaje Polski Związek Pływacki (PZP).

WODNE OCHOTNICZE POGOTOWIE RATUNKOWE (WOPR)

 - polska organizacja pozarządowa skupiająca ratowników wodnych. WOPR jest specjalistycznym stowarzyszeniem o zasięgu ogólnokrajowym, zrzeszającym osoby oddane sprawie ratownictwa wodnego. WOPR powstało na podstawie zarządzenia nr 74 Przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej z dnia 11 kwietnia 1962 roku.

WOPR jest członkiem International Life Saving międzynarodowej organizacji zrzeszającej ratowników.

Dzień Ratownika jest obchodzony 29 czerwca.

WOPR stanowi formę bezinteresownej służby społecznej, której nadrzędnym celem jest zapewnienie warunków bezpieczeństwa na wodach śródlądowych, morskich i przybrzeżnych.Kiedy rozpoczynano działalność WOPR na początku lat 70. dużym problemem było uzyskanie silnika, łodzi czy dotacji finansowej. Jednak te problemy nikogo nie zniechęcały i prowadzono działania profilaktyczne.

W 1979 roku główną uwagę skoncentrowano na prowadzeniu podstawowej nauki pływania z dziećmi, gdyż rok ten przede wszystkim poświęcony był temu zagadnieniu jako "Międzynarodowy Rok Dziecka".

Rok 1982 przypadł na bardzo trudny czas. Zdarzenia polityczne, jakie miały miejsce w naszym kraju w poważnym stopniu zaważyły również na działalności WOPR. Pomimo trudności organizacja działała nadal poprzez aktywne zaangażowanie, ofiarność i bezinteresowność w społecznym działaniu na rzecz poprawy stanu bezpieczeństwa na wodach. Organizowane były kursy Sternika Motorowodnego oraz kursy Młodszego Ratownika i Ratownika Wodnego. Przeprowadzane były także pogadanki w szkołach na temat bezpieczeństwa na wodzie.Co roku organizowana jest przez członków WOPR nauka pływania dla młodzieży, prowadzone są także pogadanki dla dzieci i młodzieży oraz wczasowiczów o bezpieczeństwie na wodzie.WOPR każdorazowo zabezpiecza imprezy, jakie odbywają się na wodzie, spływy kajakowe, zawody pływackie, regaty żeglarskie z Mistrzostwami Polski włącznie. WOPR prowadzi również wspólne patrole z policją na wodzie, a także wspólne działania z organizacjami zajmującymi się ekologią i czystością wód.Największe zagrożenie związane z utonięciami występuje w okresie czerwca i lipca każdego roku. Wskaźnik utonięć na 100 tysięcy mieszkańców naszego kraju pozwala na pewne porównania w skali europejskiej. Podczas, gdy w krajach Europy Zachodniej ludzie toną uprawiając sporty ekstremalne, nurkując, jeżdżąc na nartach wodnych czy skacząc do wody z kilkunastu metrów, Polacy topią się w gliniankach, ześlizgując się z błotnistego brzegu lub próbując sforsować rzekę. To sprawia, że przeciętnie topią się u nas 4 osoby na 100 tysięcy mieszkańców, co sytuuje Polskę na drugim miejscu w Europie po Rosji. W 1993 roku utonęło 861 osób, w 1994 roku - 1430 osób (był to rok rekordowy), w 1995 roku - 1127 osób, w 1996 roku - 709 osób, w 1997 roku - 936 osób, w 1998 roku - 826 osób. Tymczasem na naszym kontynencie wskaźnik ten wynosi 1,3. W Polsce generalnie nie ceni się życia, nie respektuje się elementarnych norm i przepisów, dlatego tak wielu ludzi ginie między innymi nad wodą. Błędne pojmowanie wolności sprawia, że wstydzimy się używać np. kapoków i szukamy do pływania miejsc nie strzeżonych. Przeceniamy też swoje umiejętności oraz podejmujemy bezsensowne ryzyko.

O sprawności służby Ratownictwa Wodnego świadczą uratowania osób topiących się. W miejscach, w których działa służba WOPR, jest bezpieczniej, a zatem wniosek nasuwa się jednoznaczny: trzeba, aby jak najwięcej zbiorników wodnych, brzegów rzek i jezior oraz najmniejszych nawet skrawków wody znajdowało się pod nadzorem służby WOPR. Wszędzie tam, gdzie w wodzie giną ludzie powinniśmy dążyć do tworzenia drużyn WOPR, wyposażając je w niezbędny sprzęt ratowniczy, a jednocześnie szkolić, szkolić i jeszcze raz szkolić.

Członkowie Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego to ludzie pełni poświęcenia i zaangażowania dla ratowania ludzkiego życia, to ludzie niosący pomoc tym wszystkim, którzy tego najbardziej potrzebują, to ludzie ofiarni, którzy nie liczą własnego czasu, aby nauczyć i pomóc innym, to wreszcie pasjonaci pracujący całkowicie społecznie, dla których jedyną zapłatą pozostaje szczęście uratowanego istnienia ludzkiego, uśmiech dziecka, które nauczyło się pływać pod okiem instruktora WOPR i na pewno zrozumienie, na jakie liczą ze strony społeczeństwa.

KOCIEWSKIE WODNE OCHOTNICZE POGOTOWIE RATUNKOWE

Teren działania                   -  powiat starogardzki

Prezes                                  - Jarosław Szwajkowski

Adres do korespodencji    - ul. Dworcowa 27/1, 83-250 SKARSZEWY

Telefon                                 - 0 604 669 024

e-mail                                    - goosip@hot.pl