ZAMEK JOANNICKI z 1305 r. (z dawnego zamku pozostały oryginalne piwnice).

Najciekawszym a zarazem najstarszym zabytkiem jest zamek, usytuowany na morenowym cyplu. Początkowo służył braciom zakonnym. Jego ranga wzrosła, gdy w roku 1305 ze Skarszew uczyniono stolicę joannickiego boliwatu. Po przejęciu miasta przez Krzyżaków w zamku najprawdopodobniej zamieszkiwali przedstawiciele wójta zakonnego. W roku 1466 stał się własnością polskiego króla i siedzibą starosty skarszewskiego. Najstarszym dokumentem opisującym zamek jest inwentarz starostwa skarszewskiego z roku 1628.
Obecnie zamek jest siedzibą Miejsko Gminnego Ośrodka Kultury Sportu i Rekreacji. Stała ekspozycja ze zbiorów Muzeum Archeologicznego w Gdańsku (wykopaliska z III w p.n.e.), stała wystawa poświęcona Józefowi Wybickiemu. Wystawy okresowe prezentujące twórców ludowych Kociewia (ceramika, malarstwo, rzeźba).

RYNEK I MIESZCZAŃSKIE KAMIENICE

Od wieków w każdym mieście najważniejszym miejscem jest rynek. Zazwyczaj podczas lokacji nowych miast właśnie w nawiązaniu do osi rynku projektowano nowe ulice. Tu także lokalizowano najważniejsze dla mieszkańców obiekty, jak siedzibę władz miejskich i miejską studnię. Podobnie w Skarszewach przez wieki rynek był centralnym placem, na którym odbywały się targi, zabawy, protesty i egzekucje. Wokół rynku stawiano także kamienice najbogatszych mieszkańców miasta i otwierano najlepsze sklepy.
Spośród mieszczańskich kamienic na szczególną uwagę zasługuje "DOM WOJEWODÓW" (pl. Hallera 9), stanowiący, według tradycji, własność Józefa Wybickiego lub jego wuja Michała Lniskiego, będącego podwojewodzim. Wewnątrz okazałej budowli zachowały się piwnice z klepkowymi sklepieniami. Także przy południowej pierzei rynku znajduje się "DOM POD GUTENBERGIEM" (pl. Hallera 13), w którego barokowej elewacji umieszczono medalion przedstawiający ojca drukarstwa. Przez lata mieściła się tu drukarnia i redakcja "Dziennika Skarszewskiego". Dziś głównym budynkiem z zachodniej pierzei rynku jest wybudowany na początku wieku RATUSZ MIEJSKI.

KOŚCIÓŁ FARNY p.w. ŚW. MICHAŁA ARCHANIOŁA

W roku 1341 w związku z rozwojem miasta postanowiono wybudować w tym miejscu świątynię i urządzić cmentarz. Joannici, rozpoczynając budowę zamku, prawdopodobnie przystąpili także do budowy murowanego kościoła. Obie budowle zostały nawet połączone podziemnym przejściem, odkrytym podczas prac ziemnych w roku 1938.
Bogate wyposażenie kościoła, na które składa się osiem ołtarzy, ambona, chrzcielnica oraz kilka ciekawych obrazów, pochodzi głównie z połowy XVIII wieku, gdy wyposażono odremontowaną po pożarze skarszewską świątynię. Charakterystyczna wieża z niedużą kopułą wyróżnia skarszewską farę spośród innych gotyckich świątyń Pomorza Gdańskiego.

OBWAROWANIA MIEJSKIE
Obwarowania opasywały Skarszewy najprawdopodobniej już w czasach joannickich. Wykonane były one z kamieni, drewna i ziemi. Dopiero Krzyżacy wykonali istniejące do dziś mury ceglane z 4 basztami oraz 2 bramami. Miasto zostało otoczone murami pod koniec XIV wieku. Mury miejskie szczęśliwie przetrwały obie wojny światowe, jednakże czas ich nie oszczędzał. W połowie lat 60-tych za wniosek mieszkańców i konserwatora zabytków przeprowadzono odpowiednie prace, mające na celu uratowanie istniejących jeszcze fragmentów. Brakujące miejsca uzupełniono
nowymi cegłami i wyrównano koronę muru. Dziś mury obronne Skarszew należą do najlepiej zachowanych na Pomorzu Gdańskim i pięknie wpisują sie w panoramę miasta. Dla wielu podróżnych ich widok jest także zaproszeniem do zwiedzenia miasta.

KOŚCIÓŁ POLUTERAŃSKI

Przez wieki oprócz katolików największą grupę mieszkańców miasta stanowili protestanci. Idąc wzdłuż dawnych murów miejskich dochodzimy do drugiego ze skarszewskich kościołów,
noszącego obecnie wezwanie Św. Maksymiliana. Do roku 1945 świątynia ta stanowiła własność tutejszej gminy ewangelickiej i była drugim z kolei kościołem protestanckim w tym miejscu.